Strefa czasowa UTC+1godz.


Dzisiaj jest 16 lip 2018, 07:46



Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 7 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Wiwerna
Post: 02 lis 2008, 21:44 
Założyciel
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 26 paź 2008, 22:34
Posty: 220
Olbrzymie gady spokrewnione ze smokami. Tak jak one groźne i tajemnicze. I podobnie jak te najsławniejsze z istot są zrodzone z magii. Zawsze jednak musiały żyć w cieniu ziejących ogniem krewniaków. Mniejsze, słabsze, pozbawione zdolności mowy i rzucania zaklęć szybko odeszły w niepamięć wśród pisanych przez bardów historii. Inaczej się jednak miała rzeczywistość. Dzielni rycerze, chcąc dowieźć swego męstwa i zdobyć rękę ukochanej księżniczki często wyruszali w podróż by zgładzić smoka i przynieść lubej jego głowę, jakby to była jakaś ślubna obrączka. I przynosili owe głowy olbrzymich, strasznych gadów ziejących ogniem, który pali nawet najtrwalszą zbroję. Tak przynajmniej wynikało z ich opowieści. W rzeczywistości wyruszali do okolicznych tawern, by odnaleźć bandę łotrów chętnych za pieniądze zatłuc każdy piekielny pomiot. Niestety szybko okazywało się, że chętnych do zabicia smoka kompletnie brak. Szybko jednak kilka osób oferowało podobne usługi, tyle, że zamiast smoczego łba dawali głowę wiwerny. Księżniczka, nie obeznana z anatomią niczego poza pałacowymi psami nie zauważy różnicy. Gad jest duży i straszny, więc rękę za ów łeb odda (księżniczka, nie wiwerna). I tak oto w czasach, gdy królewskie córki nie chciały słuchać nawet o innych zaręczynach, populacja tych wspaniałych bestii zaczęła gwałtownie maleć... Te, które przetrwały schroniły się przed ludzkim wzrokiem. Dlatego też mało, kiedy można je jeszcze ujrzeć.
Jak wyglądają te istoty? Widzieliście kiedyś smoka? Jak to, nie widziałaś? Tixon!!! Dawaj Tu na momencik... No to zmniejszcie go kilka razy, odetnijcie przednie łapy, wydłużcie znacznie szyję i ogon i zamieńcie błękitną łuskę na mniej uroczą i do tego zieloną. No to mniej więcej już wiecie jak wygląda taka przeciętna wiwerna. Oczywiście, podobnie jak u smoków ich rozmiary są zależne od wieku, różnią się też niekiedy barwą łuski (bywają piaskowe, brunatne... ponoć ktoś kiedyś widział czarną, ale to ten sam osobnik, co ganiał różowe słonie). Do tego mają jeszcze jedną charakterystyczną cechę: dużych rozmiarów żądło na końcu ogona. Jad w nim zawarty jest jedną z najsilniejszych znanych trucizn. To również był powód tak częstych na te istoty polowań. Co ciekawe, czas największego zapotrzebowania na ów specyfik przypadł na okres, gdy księżniczki wybierały przyszłych małżonków poprzez konkurs: Kto pierwszy przyniesie łeb smoka. Spekulacje na temat związków pomiędzy tymi dwoma faktami były dość jednoznaczne.
Oczywiście żądło nie było jedyną bronią wiwern. Dość długie zęby i potężne szpony na tylnich nogach były sporym zagrożeniem dla życia każdego potencjalnego obiadu lub napastnika, jednak w sytuacjach, gdy można było użyć żądła wiwerna nie starała się specjalnie trudzić. Najczęściej spadała z nieba na zaskoczoną ofiarę i jednym, zabójczym uderzeniem ogona pozbawiała ją życia.
Owe istoty najczęściej można było spotkać w lasach. Tak polowały, mieszkały, rozmnażały i opiekowały się potomstwem. Jednak, gdy ludzie zaczęli zajmować tereny w okolicach ich legowisk, a liczne bandy zabijały je dla pieniędzy owe gady zostały zmuszone do ucieczki. Jednak miejsc, w które można było odlecieć zaczynało wraz z czasem brakować. Ostatecznie wiwerny postanowiły się schronić w miejscu, gdzie nikt ich nie dosięgnie. Jako istoty magiczne miały one kontakt ze sferą astralną. Jednak kontakt ów był w ich przypadku, ze względu na niższą inteligencję, silniejszy i bardziej materialny niż u smoków. Pozwalało to na przeniesienie swego ciała astralnego, czyli mówiąc prościej duszy na owy plan. To jest powód, dla którego obecnie nie można znaleźć niemal żadnego egzemplarza tych istot. Przeniesienia na plan astralny oznaczało utratę ciała. Była możliwość tymczasowego odzyskania materialności i powrotu na nasz świat, jednak wiązało się to ze stratą energii i szybkim zmęczeniem, kończącym się śmiercią i odesłaniem na plan astralny, gdzie musiało nastąpić zregenerowanie sił. Ze względu na kłopotliwość tego procesu mało, który z tych gadów decyduje się na takowy czyn. Tym niemniej, co potężniejsi magowie potrafili przyzwać te bestie i zmusić je do posłuszeństwa. Niektórzy umieli związać duszę jakiejś wiwerny z przedmiotem, najczęściej figurką lub mieczem, co pozwalało na przywoływanie gada niemal w każdej chwili.
Istoty te rozmnażają się niezwykle rzadko. Po niemal półtorarocznej ciąży zazwyczaj rodzi się jedno młode. Matka opiekuje się nim przez następne kilkanaście lat, z czego przez rok młode nie wychodzi w gniazda, a przez następne cztery nie oddala się od matki. W tym okresie spotkanie tych istot niemal zawsze kończy się śmiercią. Matka, w obawie o bezpieczeństwo młodego atakuje niemal wszystko, co może skrzywdzić jej maleństwo. Do tego w takich sytuacjach waleczność dorosłej wiwerny jest czymś wręcz niewiarygodnym. Nawet dorosłe smoki boją się wtedy znaleźć w pobliżu młodych wiwern w obawie przed ich rodzicielkami.
Wiwerny, tak jak smoki są długowieczne. Niektórzy ludzie twierdzą, że widzieli jak te istoty umierają ze starości. Nie jest to jednak prawda. Gdy osiągają pewien wiek, po prostu zasypiają. Stan ten przypomina smoczy letarg, jednak jest o wiele głębszy. Bywa, że śpiąca wiwerną, powoli przykrywana warstwą ziemi i innych osadów staje się po prostu pagórkiem, na którym bawią się dzieci, spotykają w nocy kochankowie... Wzgórzem, na którym toczą się bitwy i budują domy. Ta istota zazwyczaj się już nie budzi.
Choć bywają wyjątki, ale one raczej potwierdzają regułę.
I tak wygląda cała historia tych nie tak wspaniałych jak smoki stworzeń... niby mają One swój urok, ale... Ilekroć opowiadałem jakimś dzieciom historię, w której występowały te stworzenia zawsze słyszałem: a czemu to nie był smok? Przecież to zawsze są smoki... Gdy opowiadałem tę historie w karczmach zawsze słyszałem na koniec komentarz jednego z podpitych gości: E... smoki i tak są lepsze.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Bestia ta występuje w następujących światach fantasy:
- Forgotten Realms
- Greyhawk
- Stary Świat
- Świat Mroku


///[Dragu: Źródło (najprawdopodobniej): gmf.pl/KronikiFantastyczne
Autor: kacnafein]


Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 02 lis 2008, 21:44 
Administrator
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 21
Rejestracja: 03 lis 2008, 08:07
Posty: 9083
Lokalizacja: Gród Bestiarium
Płeć: Mężczyzna
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 20 lis 2008, 20:47 
Rycerz
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 27 paź 2008, 19:59
Posty: 519
Lokalizacja: Hyrule
Coś o Wiwernach w HOMM III

Wiwerna

Atak: 14
Obrona: 14
HP: 70
Uszkodzenia: 14-18
Szybkość: 7
Koszt rekrutacji: 800 złota
Przyrost: 6

Wiwerna Królewska

Atak: 15
Obrona: 15
HP: 70
Uszkodzenia: 18-22
Szybkość: 11
Koszt rekrutacji: 1100 złota
Przyrost: 6

***

Obrazek

Obrazek

_________________
Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 20 lis 2008, 20:47 
Administrator
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 21
Rejestracja: 03 lis 2008, 08:07
Posty: 9083
Lokalizacja: Gród Bestiarium
Płeć: Mężczyzna
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł: Wiwern
Post: 31 gru 2008, 15:56 
Obywatel
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 30 gru 2008, 15:44
Posty: 35
Lokalizacja: Alagaësia
Wiwern (wyvern, wiwerna lub wywerna) - to mityczny gad ze średniowiecznego, europejskiego bestiariusza.
Nazwa wiwern pochodzi z języka angielskiego (wyvern), i wywodzona jest od nazw rzek Wye i Severn w hrabstwach Herefordshire i Worcestershire. Jest to wysoce prawdopodobne, ponieważ wiwerny w ikonografii, legendach, heraldyce są szczególnie popularne w Wielkiej Brytanii, zwłaszcza zaś w tym regionie. Wizerunki dwunogiego smoka przyniosły na Wyspy Brytyjskie, prawdopodobnie jako godła wojskowe, rzymskie legiony, które z kolei przejęły ten symbol od Daków.
Kryptozoologowie wysuwają hipotezy, że smoki i wiwerny w legendach różnych narodów stanowią echo spotkań pierwotnych ludzi z reliktami pterozaurów.
Wiwern przestawiany jest zwykle jako kilkumetrowej długości gad, z jedną parą nóg uzbrojonych w szpony i parą błoniastych skrzydeł, z długą szyją i ogonem, często zakończonym harpunim, jadowitym grotem. Niekiedy z podobnym grotem na końcu przedstawiany jest język wiwerna. Początkowo wiwerny były tożsame ze smokami, przedstawianymi pierwotnie zawsze z jedną parą nóg.
W średniowiecznej Europie smok, w tym i wiwern stanowił alegorię szatana. W postaci wiwernów i smoków przedstawiano często biblijne bestie, uosabiające szatana. Imię wiwerna równoważyło się z wojną, grzechem i zarazą (wierzono iż przenosi on dżumę). Wierzono również, że mieszkał w pieczarach, gdzie gromadził ogromne skarby.
Obecnie, głównie za przyczyną gier RPG i literatury fantasy traktowane są jako osobny gatunek mitycznych bestii, słabszy i mniejszy od smoków właściwych, które przedstawia się jako stwory o czterech łapach. Do wiwernów zaliczana jest też ich morska odmiana, charakteryzująca się rybim ogonem.


///[Dragu: Źródło: Wikipedia.pl]
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 31 gru 2008, 15:56 
Administrator
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 21
Rejestracja: 03 lis 2008, 08:07
Posty: 9083
Lokalizacja: Gród Bestiarium
Płeć: Mężczyzna
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 25 mar 2009, 16:42 
Założyciel
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 26 paź 2008, 22:34
Posty: 220
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 7 ] 

Strefa czasowa UTC+1godz.


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do: