Strefa czasowa UTC+1godz.


Dzisiaj jest 22 sty 2018, 03:27



Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 2 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Oręż Śródziemia
Post: 14 lut 2010, 01:16 
Rycerz
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 10 lis 2009, 22:02
Posty: 898
Lokalizacja: ul.Piekiełko 6 m.66 Hades 66-666
[SIZE="4"][color="Navy"]Angrist[/color][/SIZE]


nóż wykonany przez krasnoludzkiego mistrza Telchara z Nogrodu. Był tak ostry, że ciął żelazo niczym drewno. Należał do Curufina, jednego z synów Fëanora, lecz odebrał mu go Beren. Nóż ten posłużył mu do wyłuskania jednego z Silmarilów z Żelaznej Korony Morgotha. Angrist pękł, gdy Beren spróbował wyjąć kolejny klejnot.

Obrazek


Nazwa Angrist pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Żelazny Topór lub Rozcinacz żelaza.


[color="Navy"][SIZE="4"][align=center]Anglachel
[/SIZE][/color][/align]


miecz z żelaza meteorytowego, jeden z dwu wykutych przez Eola, ofiarowany Elwemu w zamian za zgodę na zamieszkanie w Nan Emloth. Mimo ostrzeżenia Meliany, że jest w nim przewrotność Eola, Beleg wziął Anglachela ze zbrojowni w Menegroth, wyruszając po raz drugi na poszukiwania Turina, Turin zaś nieświadomie zabił nim Belega. Turin w Nagothrondzie dał ten miecz do przekucia i nazwał go Guthrangiem. Pod imieniem Mormegila dokonał tym ostrzem wielkich czynów, lecz także nierozważnych bezsensownych mordów, aż w końcu zwrócił je przeciw sobie. Gurthang pękł, zabijaj¹c go, a jego szczątki złożona obok ciała Turina. Anglachel był czarny i bardzo twardy; ostrze przekutego Guthanga lśniło bladym płomieniem. Miecz ten był niewątpliwie obdarzony świadomością.

Obrazek

Obrazek




[color="Navy"][SIZE="4"]Anguirel[/SIZE][/color]


miecz wykuty przez Eola, skradziony mu przez Maegilna. Było to bliźniacze ostrze Anglachela.

Anguirel – sławny miecz wykuty przez elfa Eöla z żelaza meteorytu. Jego klinga była czarna i matowa. Drugim, bliźniaczym do niego mieczem był Anglachel. Eöl nosił Anguirela u swego boku do czasu ucieczki z Nan Elmoth jego syna Maeglina, który wykradł oręż ojca. Miecz służył mu w Gondolinie, gdzie wraz z nim przepadł po upadku miasta w 511 roku Pierwszej Ery.

Nazwa Anguirel pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Żelazo.




[SIZE="4"][color="Navy"]Aranruth[/color][/SIZE]


miecz Elwego w Doriath, później należ¹cy do królów Numenoru.

Aranrúth – sławny miecz należący do króla Thingola. Po ostatecznym zniszczeniu Doriath przez synów Fëanora (509 rok Pierwszej Ery) Elwinga, wraz z garstką uciekinierów, zabrała miecz ze sobą do Przystani Sirionu. Później, po pokonaniu Morgotha, w spadku po matce otrzymał go Elros i zabrał ze sobą, gdy ruszył do Númenoru (32 rok Drugiej Ery). Odtąd Aranrúth był mieczem kolejnych władców wyspy, przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Przepadł wraz z Ar-Pharazônem, podczas Upadku Númenoru (3319 rok Drugiej Ery).

Obrazek


Miano Aranrúth pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Gniew króla.



[SIZE="4"][color="Navy"]Belthronding[/color][/SIZE]


sławny łuk należący do elfa Belega Cuthaliona. Był zrobiony z czarnego drzewa cisu. Elf zawsze używał go podczas swoich wypraw aż do czasu swej nieszczęśliwej śmierci. Łuk ten Gwindor i Túrin złożyli przy boku Belega w jego grobie, w 487 roku Pierwszej Ery.

Obrazek


Nazwa Belthronding pochodzi z języka sindarin.



[SIZE="4"][color="Navy"]Glamdring[/color][/SIZE]


to w obu powieściach, miecz czarodzieja Gandalfa, zesłanego aby wspomóc ludy Śródziemia w walce z Sauronem. Wcześniej należał do elfa Turgona, króla Gondolinu.

Po zdobyciu i zniszczeniu tego miasta (w 511 roku Pierwszej Ery)[1], miecz ten najprawdopodobniej został zrabowany przez orków. Przetrzymywany był w nieznanym miejscu aż do Trzeciej Ery, kiedy to znalazły go trzy trolle – Bert, Tom i William. Te z kolei ukryły go w swojej siedzibie i właśnie tam, w 2941 roku Trzeciej Ery, trafił na niego Gandalf, wędrując wraz z Thorinem, jego kompanią i hobbitem Bilbem do Ereboru.

Od tego momentu czarodziej zwykle nosił Glamdringa podczas niebezpiecznych wypraw u swojego boku. Zabrał go również ze sobą, gdy ruszył na wędrówkę z Drużyną Pierścienia (3018 – 3019 Trzeciej Ery). Najpewniej wziął go ze sobą również gdy odpływał do Valinoru z Szarych Przystani.

Glamdring był mieczem półtoraręcznym z bogato zdobioną rękojeścią i był bliźniaczo podobny do innego miecza - Orcrista, później używanego przez Thorina Dębową Tarczę. Sygnalizował obecność orków (również goblinów, przez których był znienawidzony i zwały go po prostu Zabijaczem), rozbłyskując bladym światłem. Później został nazwany Mieczem Błyskawic gdyż Gandalf używał go do ściągania wielkich wyładowań elektrycznych na wroga (ciskał nim błyskawice)

Obrazek


Miano Glamdring pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Młot na wroga.


[SIZE="4"][color="Navy"]Gúthwinë [/color][/SIZE]


miecz należący do Éomera. Używał go w boju podczas Wojny o Pierścień (a być może i wcześniej, od 3017 roku Trzeciej Ery, kiedy to został trzecim marszałkiem Rohanu). Zapewne służył mu także w czasie panowania.

Nazwa Gúthwinë pochodzi z języka rohirrimskiego i znaczy w tej mowie Wojenny przyjaciel.

Obrazek


[SIZE="4"][color="Navy"]Hadhafang[/color][/SIZE]


Miecz, należący kiedyś do Elfiej księżniczki Idril która poślubiła śmiertelnika, Tuora i urodziła mu syna Eärendila, ojca Elronda który z kolei był ojcem Arweny.

Hadhafang znajdował się w rękach Elronda podczas bitwy pomiędzy Ostatnim Przymierzem Elfów i Ludzi z siłami Mrocznego Władcy Saurona u podnóża Góry Przeznaczenia. Wiele lat później. jego córka Arwena używała tego miecza, podczas gdy pomagała Frodo w ucieczce przed Nazghulami.

Ostrze Hadhafang posiada inskrypcję w Cifith, runami w języku sindarińskim które głoszą "Aen estar Hadhafang i chathol hen, thand arod dan i thang an i arwen." W tłumaczeniu:"To ostrze nosi nazwę Hadhafang, szlachetna obrona przeciw tłumowi wrogów dla szlachetnej damy."(W sindarinie "Arwena" znaczy właśnie "szlachetna( tudzież królewska) kobieta")

Obrazek



[SIZE="4"][color="Navy"]Herugrim[/color][/SIZE]


miecz należący do króla Rohanu Théodena. Możliwe, iż odziedziczył go po swoich poprzednikach. W okresie choroby i apatii władcy (lata 3014 – 3019 Trzeciej Ery) miecz został zagarnięty przez Grímę, fałszywego doradcę i szpiega Sarumana. Monarcha uzdrowiony jednak przez Gandalfa odebrał mu go. Théoden walczył Herugrimem podczas bitwy o Rogaty Gród i w batalii na polach Pelennoru. Miecz złożono wraz z królem w jego grobowcu.

Obrazek


Miano Herugrim pochodzi z języka rohirrimskiego i znaczy w tej mowie Zawzięty miecz.



[SIZE="4"][color="Navy"]Narsil[/color][/SIZE]


potężny miecz Elendila wykuty przez Telchara z Nogrodu w I Erze. Gdy Elendil padł w walce z Sauronem w 3441r II Ery. Narsil pękł, a jego światło zgasło. Jego odłamkiem Isildur odciął Jedyny Pierścień z palca Saurona. Szczątki Narsila, przyniesione do Arnoru przez Othara, należały do dziedzictwa rodu Isildura. Elrond przepowiedział, że miecz nie będzie mógł być przekuty, dopóki Sauron nie powstanie ponownie, a Jedyny Pierścień nie zostanie odnaleziony. Po upadku Północnego Królestwa szczątki miecza przechowywano w Imladris. Elrond przekazał Narsila Aragornowi II, gdy ten osiągnął pełnoletność, a w przededniu Wojny o Pierścień miecz został przekuty i nazwany Anduril. Zwany mieczem Elendila oraz Mieczem, lub Ostrzem Złamanym. Jego elfijskie imię zawierało odniesienie do "czerwonego i białego płomienia".

Obrazek




[SIZE="4"][color="Navy"]Orcrist [/color][/SIZE]


słynny miecz wykonany w Gondolinie. Po zdobyciu i zniszczeniu miasta (511 rok Pierwszej Ery)[1], oręż ten zaginął – najpewniej zagrabili go orkowie. Przeleżał on w jakiejś kryjówce aż do Trzeciej Ery. Wtedy to znalazły go trzy trolle (Bert, Tom i William). Ukryły miecz z kolei w swojej siedzibie. Tam właśnie (w 2941 roku Trzeciej Ery) trafił na niego Thorin II Dębowa Tarcza, syn Thraina II (a wnuk Thróra - Króla spod Góry), wędrując wraz z Kompanią i Gandalfem do Ereboru. Odtąd krasnolud nosił Orcrista u swego boku i używał podczas walki. Odebrali mu go elfowie króla Thranduila w Mrocznej Puszczy. Monarcha ów złożył później Orcrista na grobie Thorina, gdy pochowano go w Ereborze, po Bitwie Pięciu Armii, kiedy to Dáin II Żelazna Stopa, syn Náina, został Królem pod Górą. Odtąd miecz zawsze rozbłyskiwał w ciemnościach, gdy do Samotnej Góry zbliżali się nieprzyjaciele.

Obrazek


Drugim bliźniaczym do niego mieczem był Glamdring.

We wczesnej formie języka sindarin miano Orcrist znaczy Pogromca goblinów. Gobliny to nazywały tą znienawidzoną broń Siekaczem.



[SIZE="4"][color="Navy"]Ringil[/color][/SIZE]


sławny miecz Fingolfina, Najwyższego Króla Noldorów. Używał go w boju podczas Dagor Aglareb (60 rok Pierwszej Ery) i Dagor Bragollach (455 rok). Po raz ostatni walczył nim podczas pojedynku z Morgothem i zadał Władcy Ciemności siedem ran oraz cięcie w stopę. Morgoth zawsze pamiętał blask tego ostrza, lśniącego niczym sopel lodu.

Obrazek


Ringil w języku sindarińskim oznacza Zimny Blask lub Zimna gwiazda.



[SIZE="4"][color="Navy"]Żądło (ang. Sting)[/color][/SIZE]


fikcyjny miecz ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Obrazek


Miecz ten pojawia się w Hobbicie, gdzie należy do Bilba Bagginsa oraz we Władcy pierścieni (tu jego posiadaczem jest już Frodo Baggins).

Podobnie jak Orcrist i Glamdring został wykonany w mieście elfów Gondolin w Pierwszej Erze na wojnę z goblinami. Posiadał unikalną cechę świecenia, w momencie pojawienia się w pobliżu orków

Chociaż broń ta była sztyletem dla zwykłych ludzi, bądź elfów, to dla hobbitów służył jako krótki miecz. Bilbo nazwał to ostrze po walce z olbrzymimi pająkami z Mirkwood. Same pająki odnosiły do tego jako jego "żądło". Bilbo dał Żądło Frodowi tuż przed wędrówką z Rivendell do Mordoru. Kiedy Frodo został oszukany w przełęczy Cirith Ungol, Samwise Gamgee uratował je przed pozostawieniem. Gollum, dla którego wszystkie przedmioty zrobione przez Elfy były ofensywne, obawiał się Żądła. Ten lęk Pomógł Bilbowi, kiedy to stawił czoło Gollumowi pod Zamglonymi Górami w "Hobbicie". To też pomogło Frodowi chwilowo oswoić Golluma we "Władcy Pierścieni".

Żądło było wyjątkowo ostre. Bilbo mógł bez wysiłku cisnąć nim głęboko w drewnianą belkę w Rivendell. Także Frodo rani nim trolla w Morii, po bezskutecznych atakach Boromira jego własnym mieczem. On tez z łatwością tnie sieci Szeloby. One wydają się topnieć przy jego dotknięciu, gdy Sam odkrywa, że jest to prawie niemożliwe za pomocą jego oręża.


Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.

_________________
Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 05 lut 2011, 01:38 
Wojownik
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 20 gru 2010, 22:28
Posty: 150

Aeglos
– sławna włócznia Gil-galada, Najwyższego Króla Noldorów w Śródziemiu. Używał jej podczas wielokrotnych walk z Sauronem. Walczył Aeglosem podczas wojny Ostatniego Sojuszu z Władcą Ciemności (3429–3441 Drugiej Ery). Był to niezwykle groźny oręż, tak że nikt nie mógł mu się oprzeć. Włócznia ta zapewne uległa zniszczeniu w trakcie ostatniej walki na stokach Orodruiny (3441 rok), podczas której zginął Gil-galad.

Nazwa Aeglos pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Śnieżne ostrze lub Śnieżny cierń.


Grond – wielki młot bojowy, czy też maczuga, należący do Władcy Ciemności Morgotha. Wiadomo, iż tylko raz użył go w walce – podczas pojedynku z Fingolfinem. Zwano go też Młotem Podziemnego Świata.

Nazwa Grond pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Maczuga.

Na cześć tej broni tak samo nazwano taran użyty przez wojska Saurona, podczas szturmu na Minas Tirith.

Gurthang – sławny miecz Anglachel, nazwany nowym mianem Gurthang po przekuciu go dla Túrina przez elfów z Nargothrondu. Ostrze tej broni pozostało czarne, jednak zaczęło lśnić jasnym blaskiem. Túrin używał Gurthanga w boju i od tych cech miecza zawdzięczał swoje nowe imię w Nargothrondzie – Mormegil (w sindarinie Czarny miecz). Orężem tym zadał śmiertelny cios Glaurungowi, jak i ogarniętym szałem zabił nim Brandira. Ostatecznie Túrin popełnił samobójstwo, przebijając się Gurthangiem, który przy tym pękł (501 rok Pierwszej Ery). Resztki miecza zostały złożone wraz z Túrinem w jego kurhanie.

Zwano ten miecz też mianem Czarny Cierń Brethilu.

Nim Túrin się zabił, zadał mieczowi pytanie, czy szybko zada mu śmierć. Ostrze miecza odpowiedziało: Tak, wypiję twoją krew chętnie, żeby zapomnieć krwi Belega, mojego pana i krwi Brandira, niesprawiedliwie zabitego. Zabiję cię szybko.

Nazwa Gurthang pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Żelazo śmierć


Nóż Morgulu – jeden z artefaktów pojawiający się we Władcy Pierścieni autorstwa J. R. R. Tolkiena – to zatruty magiczny sztylet.

Podczas podróży Drużyny Pierścienia do Rivendell, na Wichrowym Czubie, przywódca Upiorów Pierścienia zadał nożem Morgulu ciężką ranę Frodo Bagginsowi. Miało to miejsce 6 października 3018 T. E..

Kawałek ostrza utkwił głęboko w ranie i, podążając do serca, omal nie zmienił Froda w upiora. Uratowało go to, że chciał się bronić przed atakiem Nazgula. Gdyby nie to, jego straszliwy przeciwnik mógłby go trafić nożem w serce, a wtedy nie byłoby dla niego nadziei. Elrond zdołał usunąć odłamek oraz "ciemność", którą wsączał on w ciało i ducha oraz zaleczyć ranę, lecz odtąd w każdą rocznicę zranienia Frodo poważnie chorował. Lekarstwem na tę chorobę okazało się dopiero odpłynięcie Froda do Amanu.

Trujące działanie noża Morgulu można spowolnić podając athelas (królewskie ziele), jak zrobił na Wichrowym Czubie Aragorn, próbując ratować Froda.

Według niektórych gier fabularnych rozgrywających się w świecie Śródziemia, ostrza Morgulu zostały wykute w ogniach Minas Morgul przez Czarnoksiężnika z Angmaru, który naznaczył je swą czarną magią. W powieści Tolkiena nie ma jednak o tym żadnej wzmianki.

Ostrze tej broni niszczyło światło słoneczne - pozostawała sama rękojeść.

Topór Durina – broń należąca, jak się zdaje, do Durina I. Topór ten był zapewne orężem kolejnych królów plemienia Durina. Zaginął jednak, gdy krasnoludowie uciekli z Khazad-dûm przed Balrogiem (1981 rok Trzeciej Ery). Został odnaleziony, na co wskazuje zapiska z Księgi Mazarbul, przez Balina i jego towarzyszy, którzy usiłowali skolonizować na nowo Morię (od 2989 roku). Topór przepadł ponownie, gdy grupę tych krasnoludów wybili orkowie (2994 rok). Być może odnaleziono go za czasów Durina VII.

Źródło: Wikipedia.pl
Na górę
  Wyświetl profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 2 ] 

Strefa czasowa UTC+1godz.


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
cron