Strefa czasowa UTC+1godz.


Dzisiaj jest 22 sty 2018, 03:28



Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 3 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Miecz(zwykły)
Post: 25 sty 2011, 19:26 
Srebrny Rycerz
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 29 mar 2009, 15:27
Posty: 1255
Lokalizacja: Woj. Łódzkie
Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy - miecz prosty może być tylko obosieczny - jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od rodzaju, miecz trzymany był jedną ręką lub dwoma rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.


Miecz jest najstarszą historyczną bronią sieczną, oraz jedną z najostrzejszych broni średniowiecznych. Pierwsze miecze, wykonywane z brązu, powstawały już w epoce brązu, na terenie Chin i Egiptu. Z powodów technologicznych były wydłużone, wąskie i nadawały się głównie do pchnięć. Później miecze, wykonywane z żelaza, stały się powszechnie używaną bronią. Najdynamiczniejszy rozwój mieczy w Europie przypada na średniowiecze, kiedy stały się także symbolem stanu rycerskiego. Powstał kult miecza - z narzędzia stał się sacrum, wierność przysięgano na miecz. Bardzo często otrzymywał własne imię i noszono go przed władcami na znak władzy i sprawiedliwości. Był niezbędny przy ceremonii koronacji i pasowania na rycerza.

Pochodzenie ojcowskie określano jako "po mieczu" (w odróżnieniu od "po kądzieli" – po matce), w czasie pogrzebu ostatniego potomka męskiego łamano miecz. Według legendy, dwa nagie miecze podarował jako wyzwanie przed bitwą pod Grunwaldem w 1410 roku Ulrich von Jungingen, wielki mistrz zakonu krzyżackiego polskiemu królowi, Władysławowi Jagielle.

W bitwach w wieku XVI miecz powoli przestał być użyteczny. Ostatni znaczący typ miecza to miecz dwuręczny. Został zastąpiony przez rapier i szablę.

Miecze historyczne

* Miecz świętego Piotra - pochodzący z I wieku n.e. miecz znajdujący się w skarbcu Muzeum Archidiecezjalnego w Poznaniu
* Miecz księcia Dowmunta
* Miecze grunwaldzkie - dwa nagie miecze wręczone przez heroldów krzyżackich Władysławowi II Jagielle pod Grunwaldem.
* Grus (Żuraw, Żurawiec) – miecz księcia Bolesława Krzywoustego
* Joyeuse – miecz Karola Wielkiego
* Szczerbiec – miecz koronacyjny królów Polski

Fikcyjne miecze

* Balmung - miecz Zygfryda w Pieśni o Nibelungach.
* Brisingr - miecz Eragona, głównego bohatera serii powieści Dziedzictwo autorstwa Christophera Paoliniego (Brisingr)
o Zar'roc - miecz należący niegdyś do Morzana, później Eragona, a następnie Murtagha (Najstarszy)
* Buster Sword - miecz należący do bohaterów (kolejno: Angeal Hewley, Zack Fair i Cloud Strife) Crisis Core: Final Fantasy VII oraz Final Fantasy VII.
* Durandal - miecz hrabiego Rolanda (Pieśń o Rolandzie).
* Excalibur, Eskalibur - miecz króla Artura.
* Glamdring - miecz Gandalfa z cyklu powieści J. R. R. Tolkiena (Hobbit, czyli tam i z powrotem i Władca Pierścieni).
o Herugrim - miecz króla Rohanu, Théodena (Dwie Wieże - drugi tom Władcy Pierścieni).
o Narsil (przekuty na nowo jako Andúril) - miecz królów Gondoru, którym zdobyto Jedyny Pierścień (Drużyna Pierścienia - pierwszy tom Władcy Pierścieni).
o Gurthang - wcześniej nazywany Anglachelem, miecz Belega Cuthaliona a później Túrina, wykuty przez Ciemnego elfa Eöla.
o Anguirel - bliźniaczy miecz Anglachela, miecz Eöla.
o Aranruth - "Gniew Króla", miecz króla Thingola.
o Orcrist - miecz należący do Thorina (Hobbit).
o Żądło - miecz wykuty przez szlachetne elfy z Gondolinu; przeszedł w posiadanie Bilba Bagginsa, a potem Froda Bagginsa (Hobbit, Drużyna Pierścienia - pierwszy tom Władcy Pierścieni).
* Jaskółka - miecz Ciri z sagi o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego.
o Sihill - Miecz podarowany Geraltowi przez Zoltana Chivaya z sagi o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego.
* Miecz Prawdy - Magiczna broń Poszukiwaczy Prawdy z powieści fantasy Miecz Prawdy, napisanych przez Terry'ego Goodkinda.
* Ostrze Mrozu - miecz księcia Arthasa, jednego z bohaterów świata Warcraft.
* Shigure Kintoki - Specjalny miecz używany wyłącznie podczas walki stylem Shigure Soen Ryu przez Yamamoto Takieshi'ego w mandze i anime Katekyo Hitman Reborn autorstwa Akiry Amano
* Skalpel - miecz Szarego Kocura z opowiadań o Fafrydzie i Szarym Kocurze Fritza Leibera.
* Stormbringer - miecz Elryka z Menlibone (Michael Moorcock).
* Uriziel - miecz odnaleziony przez Bezimiennego w świątyni Śniącego w grze Gothic.
* świetlny - broń używana przez Sithów i Jedi w świecie Gwiezdnych Wojen.
* Terminus Est - katowski miecz Severiana w świecie Urth. Severian interpretuje nazwę miecza w sposób następujący "tu przebiega linia podziału". Gene Wolfe
* Zanpakutō (w angielskiej wersji zwany Soul Slayer, w polskiej Żniwiarzem Dusz) - broń którą posługują się Shinigami występujący w mandze Bleach (Tite Kubo)
* Zerwikaptur - miecz Longinusa Podbipięty, jednego z bohaterów Ogniem i mieczem Henryka Sienkiewicza.
* Zulfikar - miecz proroka Mahometa, jeden z symboli Islamu.

Obrazek

Źródło: wikipedia


Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 23 maja 2011, 05:05 
Srebrny Rycerz
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 01 wrz 2010, 06:15
Posty: 1156
Lokalizacja: Hanysowo
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

...i tu kolejny dylemat :D, niby to miecze, lecz nie o klasycznym wyglądzie.

Obrazek

Obrazek
Na górę
  Wyświetl profil  
 
 Tytuł:
Post: 18 wrz 2013, 19:11 
Srebrny Rycerz
Awatar użytkownika
Offline
Reputacja: 0
Rejestracja: 01 wrz 2010, 06:15
Posty: 1156
Lokalizacja: Hanysowo
Gladius - miecz rzymski


Obrazek


Dosłownie gladius oznacza "miecz". Nazwa tej broni narodziła się prawdopodobnie od gladiatorów, którzy często wykorzystywali ją do walk.
W początkowym okresie republiki, Rzymianie używali mieczy greckich. Potem dopiero zaczęli używać mieczy hiszpańskich Celtyberów. Pełna nazwa miecza rzymskiego to Gladius Hispaniensis.
Był to miecz powszechnie używany przez rzymskich legionistów w okresie republiki i cesarstwa, od III wieku p.n.e. do III wieku n.e. Później gladiusa zastąpiła jego wydłużona forma, spatae, która weszła także w skład uzbrojenia jazdy.
Broń ta została najprawdopodobniej przejęta od ludów celtyckich i iberyjskich w okresie wojen punickich. Do czasu II wojny punickiej stosowano tzw. miecz typu galijskiego, który w późniejszym okresie, został wyparty przez krótszy, miecz typu hiszpańskiego. W okresie cesarstwa wprowadzono dłuższe miecze (spatae). Ponadto każdy legionista, za pasem nosił jeszcze krótki sztylet (pugio).
Miecz stosowany był zarówno do cięć, jak też i pchnięć, przy czym częściej wykorzystywano tą drugą formę walki. Niewielka jego długość oraz dobrze wykształcone ostrze pozwalały nie tylko na sprawne i dość swobodne manewrowanie mieczem, ale też na bardzo dużą dokładność wykonywania pchnięć.
W miarę rozwoju techniki i sztuki wojennej gladius uległ zmianom konstrukcyjnym, przede wszystkim jeśli chodzi o ostrze (głownię), które początkowo liczyło od 75 do 85 cm, a ostatecznie osiągnęło długość od 80 do 100 cm. Ostrze wykonane z żelaza posiadało ość idącą przez środek oraz ostro zarysowany szczyt. Rękojeść natomiast posiadała kulistą głowicę z drewna lub z rogu, której trzon był karbowany albo ujęty w obłe pierścienie, z mało wydatnym pudełkowatym jelcem. Rękojeść miecza bogato zdobiono, nierzadko do tego celu posługiwano się srebrem czy złotem, zwłaszcza wśród wysokich oficerów.
Gladius noszony był przez lewe ramię po prawej stronie w pochwie (vagina) okutej metalem. Pas służący do noszenia miecza zwano balteus.
Tak jak już wcześniej zostało wspomniane miecze te głównie służyły do zadawania pchnięć. Było to zdeterminowane sposobem walki stosowanym przez piechotę rzymską. Legioniści walczyli w zwartym szyku w bliskim dystansie, co nie umożliwiało stosowania broni długiej. Żołnierze idąc na przeciwnika trzymali swoje miecze w prawej ręce, a tarcze w lewej, tworząc tym samym ścianę ponabijaną ostrzami. Gdy ścierali się z przeciwnikiem, wystawiali swoje miecze i zadawali ciosy kłute.
O nieskuteczności długich mieczy w zwarciu z Rzymską piechotą przekonali się właśnie Celtowie, którzy w ścisku nie mogli wywijać swoimi długimi mieczami.
Wraz z rozwojem i udoskonalaniem broni wytworzyły się cztery typy gladiusa:
- Gladius Hispaniensis - miecz, używany od 200 roku p.n.e. do około 20 p.n.e., miał długość od 74 cm do 81 cm, gdzie ostrze miało od 64 do 69 cm.
- Mainz - ostrze miało długość od 66 do 70 cm. Miecz ważył od 1,2 kg do 1,6 kg. Miecz było eksportowany głównie na północ.
- Fulham - forma przejściowa pomiędzy typem Mainz i Pompejskim. Używany praktycznie zaraz po inwazji Aulusa Plautiusa na Bretanię, czyli 43 roku n.e. Ostrze miało długość 70 cm. Kształt jelca był zbliżony do formy płaskiej piramidy. Gałka na końcu rękojeści miała różne przekroje, od sześciokąta po okrąg. Był używany jako broń osobista centurionów.
- Pompeianus - używany za panowania cesarzy Klaudiusza i Nerona. Ostrze miało długość 60 cm.


Żródło: http://www.romanum.historicus.pl
Na górę
  Wyświetl profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 3 ] 

Strefa czasowa UTC+1godz.


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
cron