Ocelot wielki a ocelot nadrzewny: czym się różnią

Czym się różni ocelot wielki od ocelota nadrzewnego?

Ocelot wielki (Leopardus pardalis) waży zwykle około 7-16 kg. Poluje głównie na ziemi, a jego ogon jest krótszy niż tylna łapa. Ocelot nadrzewny, czyli margaj (Leopardus wiedii), waży około 2,5-4 kg. Ma ogon dłuższy od tylnej łapy, duże wyłupiaste oczy i stawy skokowe, dzięki którym schodzi z drzewa głową w dół. Na Czerwonej Liście IUCN (ocena z 2015 r.) ocelot ma status LC, a margaj NT. Oba gatunki są w Załączniku I CITES.

Oba koty należą do rodzaju Leopardus i żyją w Ameryce Środkowej i Południowej. Na pierwszy rzut oka wyglądają jak ta sama cętkowana sylwetka w dwóch rozmiarach. Po kilku minutach patrzenia widać jednak, że to dwa różne projekty ewolucyjne. Jeden kot jest drapieżnikiem dna lasu. Drugi to akrobata, który większość życia spędza kilka, a nawet kilkanaście metrów nad ziemią. Szczegółowe opisy gatunków znajdziesz w osobnych tekstach ocelot: wygląd i występowanie oraz margaj.

Najważniejsze różnice w pigułce:

• Masa ciała: dorosły ocelot jest mniej więcej trzy-czterokrotnie cięższy od dorosłego margaja.
• Długość ogona: u margaja ogon jest dłuższy od tylnej kończyny, u ocelota wyraźnie krótszy.
• Tryb życia: ocelot poluje głównie na ziemi, a margaj jest wyspecjalizowanym kotem nadrzewnym.
• Status IUCN: ocelot ma kategorię najmniejszej troski (LC), margaj bliskiego zagrożenia (NT).
• Budowa kończyn: margaj ma wyjątkowo ruchome stawy skokowe, ocelot masywne, szerokie łapy przednie.

Polskie i łacińskie nazwy: Leopardus pardalis i Leopardus wiedii

Muzeum i Instytut Zoologii PAN opracowało w 2015 r. publikację „Polskie nazewnictwo ssaków świata” (Cichocki J. i in.). To w niej ustalono polskie nazwy gatunków: Leopardus pardalis nazywa się ocelotem wielkim, a Leopardus wiedii ocelotem nadrzewnym. W mowie potocznej, w ogrodach zoologicznych i w filmach przyrodniczych częściej słychać po prostu „ocelot” i „margaj”. Z tego bierze się połowa nieporozumień. Nazwa łacińska rozstrzyga sprawę jednoznacznie:

• Leopardus pardalis – ocelot, ocelot wielki. Nazwę gatunkową pardalis nadał Linneusz w 1758 r.
• Leopardus wiedii – margaj, ocelot nadrzewny, czasem też „ocelot długoogonowy”. Nazwa upamiętnia przyrodnika Maksymiliana zu Wied-Neuwied.
• Leopardus tigrinus – onsilla, trzeci kot z tej samej grupy, często mylony z dwoma poprzednimi.
• Rodzaj Leopardus – w rewizji taksonomii kotowatych IUCN SSC Cat Specialist Group (Kitchener i in., 2017) obejmuje wyłącznie koty z obu Ameryk.

Dlaczego margaj bywa brany za młodego ocelota?

Porównując zdjęcia w mediach, redakcja regularnie trafia na margaje podpisane jako „młody ocelot” albo „ocelot na drzewie”. Pomyłka jest zrozumiała, bo oba koty mają podobną rudawo-płową sierść z czarnymi rozetami. Samo umaszczenie nie wystarcza do rozpoznania gatunku. Proporcje ciała, które opisujemy niżej, prawie zawsze tak.

Wielkość i waga: ile waży ocelot, a ile margaj?

Według zestawień Animal Diversity Web (University of Michigan) ocelot wielki osiąga około 55-100 cm długości ciała bez ogona i waży zwykle 7-16 kg. Margaj ma około 48-79 cm długości i waży zaledwie około 2,5-4 kg. Oznacza to, że dorosły margaj jest lżejszy od przeciętnego kota domowego, a duży samiec ocelota waży tyle co średni pies.

Zakresy są szerokie, bo obejmują osobniki z całego zasięgu, od Meksyku po Argentynę. Samce obu gatunków są wyraźnie cięższe od samic.

Ile waży ocelot wielki?

Dorosły ocelot waży zwykle 7-16 kg, a samce są wyraźnie cięższe od samic. Ma zwarte, muskularne ciało, szeroką głowę i nieproporcjonalnie duże przednie łapy. Stąd hiszpańska nazwa manigordo, czyli „grubołapy”.

Jak duży jest margaj?

Margaj waży około 2,5-4 kg, a jego ciało bez ogona mierzy około 48-79 cm. Jest smukły, lekki i ma długie kończyny. Ta budowa służy do wspinaczki, a nie do siłowania się z dużą zdobyczą.

Orientacyjne dane dla obu kotów według Animal Diversity Web:

• Ocelot, masa ciała: około 7-16 kg, samce cięższe.
• Ocelot, długość ciała: około 55-100 cm bez ogona.
• Ocelot, długość ogona: około 26-45 cm.
• Margaj, masa ciała: około 2,5-4 kg.
• Margaj, długość ciała: około 48-79 cm bez ogona.
• Margaj, długość ogona: około 33-51 cm, czyli bezwzględnie więcej niż u znacznie większego ocelota.

Warto zapamiętać jeden fakt: margaj waży mniej więcej jedną czwartą tego co ocelot, a ogon ma dłuższy niż ocelot nawet w liczbach bezwzględnych (Animal Diversity Web).

Wygląd: jak odróżnić margaja od ocelota na zdjęciu?

Margaja od ocelota najłatwiej odróżnić po trzech cechach: długości ogona względem tylnej łapy, wielkości oczu w stosunku do głowy i układzie rozet na bokach ciała. Ogon margaja sięga dalej niż tylna kończyna, oczy są duże i wypukłe. Ocelot ma krótszy ogon, szeroką głowę i rozety zlewające się w podłużne łańcuchy.

Długość ogona względem ciała

To najpewniejsza cecha i widać ją nawet na nieostrym zdjęciu. Ogon margaja jest dłuższy od jego tylnej kończyny i stanowi mniej więcej 70% długości ciała. Na gałęzi służy jako przeciwwaga. Ogon ocelota jest krótszy od tylnej łapy, więc kiedy kot stoi, końcówka ogona zwykle nie sięga ziemi.

Oczy i proporcje głowy

Margaj ma duże, wyłupiaste oczy osadzone w stosunkowo małej, zaokrąglonej głowie. To przystosowanie do oceniania odległości podczas nocnych skoków między gałęziami. Ocelot ma głowę szerszą i bardziej kanciastą, a oczy wydają się przy niej mniejsze.

Wzór rozet

Oba gatunki mają czarne rozety z jaśniejszym środkiem na płowym lub rudawym tle. U ocelota rozety na bokach często łączą się w podłużne łańcuchy i pasy biegnące wzdłuż ciała. U margaja są zwykle bardziej pojedyncze, pełniejsze i ułożone mniej regularnie. Wzór jest przy tym zmienny osobniczo, więc sam w sobie nie przesądza o gatunku.

Jak rozpoznać gatunek na zdjęciu z fotopułapki?

Przyrodnicy wykorzystują indywidualny wzór rozet do rozpoznawania konkretnych osobników w badaniach fotopułapkowych. Do samego ustalenia gatunku wystarczy prostsza procedura:

1. Sprawdź, czy koniec ogona wystaje wyraźnie poza tylną łapę. Jeśli tak, to najpewniej margaj.
2. Porównaj wielkość kota z otoczeniem, na przykład z grubością pnia albo szerokością ścieżki. Ocelot jest wyraźnie większy.
3. Oceń łapy przednie. Szerokie i masywne wskazują na ocelota.
4. Spójrz na oczy. Jeśli dominują w pyszczku, to cecha margaja.
5. Zobacz, gdzie zrobiono zdjęcie. Kot na pionowym pniu lub cienkiej gałęzi to częściej margaj, choć ocelot też potrafi się wspinać.
6. Wzór rozet traktuj jako cechę pomocniczą, nie rozstrzygającą.

Tryb życia: naziemny łowca a akrobata koron drzew

Ocelot wielki jest samotnym, głównie nocnym drapieżnikiem, który poluje przede wszystkim na ziemi, przeczesując runo lasu i zarośla. Margaj również jest aktywny głównie nocą, ale jest jednym z najlepiej przystosowanych do życia na drzewach kotów świata. Poluje w koronach, skacze między gałęziami i potrafi zawisnąć na jednej tylnej łapie.

Czy margaj żyje na drzewach?

Tak, margaj spędza dużą część życia na drzewach, gdzie poluje, odpoczywa i ucieka przed zagrożeniem. Nie jest jednak kotem wyłącznie nadrzewnym. Badania telemetryczne wykazują, że porusza się również po ziemi, szczególnie między płatami lasu.

Obrotowe stawy skokowe margaja: jak działają?

Margaj potrafi obrócić tylne stopy w stawie skokowym mniej więcej o 180 stopni. Dzięki temu schodzi po pniu głową w dół, podobnie jak wiewiórka, i utrzymuje się na gałęzi, trzymając się jej samymi tylnymi łapami. Tę rzadką cechę opisuje wiele źródeł, w tym Animal Diversity Web. Spośród kotowatych ma ją jeszcze pantera mglista. Ocelot wspina się sprawnie, ale z drzewa schodzi jak kot domowy, tyłem albo skokiem.

Na co poluje ocelot, a na co margaj?

Ocelot poluje głównie na drobne ssaki naziemne, a margaj na zwierzęta żyjące w koronach drzew. Obie diety częściowo się pokrywają. Główną różnicę wyznacza piętro lasu, na którym kot poluje:

• Ocelot, gryzonie: stanowią podstawę jego diety w większości zasięgu.
• Ocelot, większa zdobycz: pancerniki, oposy, młode pekari, legwany i inne gady, a także ptaki i ryby w płytkiej wodzie.
• Margaj, ssaki nadrzewne: wiewiórki, nadrzewne gryzonie i drobne torbacze.
• Margaj, pozostała zdobycz: ptaki i ich jaja, jaszczurki, żaby nadrzewne oraz duże owady.
• Oba gatunki, aktywność: polują głównie nocą i o zmierzchu, a dzień przesypiają w gęstwinie albo na drzewie.

Jak wygląda terytorium obu kotów?

Oba gatunki żyją samotnie i znakują terytorium moczem oraz śladami pazurów. Terytorium samca obejmuje zwykle rewiry kilku samic. Ocelot, jako większy drapieżnik, potrzebuje dobrze zachowanego lasu z gęstym podszytem. Margaj zależy od ciągłości koron drzew i szybciej traci siedlisko, gdy las zostaje pocięty na małe płaty.

Zasięg i siedliska: gdzie żyją ocelot i margaj?

Zasięgi ocelota i margaja w dużej mierze się pokrywają i rozciągają od Meksyku po północną Argentynę, z Amazonią jako najważniejszą ostoją obu gatunków. Ocelot sięga dalej na północ, bo niewielka populacja żyje w południowym Teksasie. Margaj jest ściślej związany z lasem, a ocelot zasiedla też zarośla, sawanny z zadrzewieniami i namorzyny.

Czy ocelot żyje w Stanach Zjednoczonych?

Tak. Niewielka, izolowana populacja ocelota przetrwała w południowym Teksasie, w zaroślach niziny nadbrzeżnej. Amerykańskie służby ochrony przyrody traktują ją jako zagrożoną, a jej największym problemem są śmiertelne kolizje z samochodami. Margaj w USA dziś nie występuje. Stamtąd znany jest jedynie z historycznego stwierdzenia w Teksasie.

Jakie siedliska wybiera każdy z gatunków?

Oba koty najlepiej czują się w wilgotnych lasach tropikalnych, ale ich tolerancja wobec innych siedlisk wyraźnie się różni:

• Ocelot, lasy tropikalne: wilgotne lasy nizinne Amazonii i Ameryki Środkowej.
• Ocelot, siedliska otwarte: gęste zarośla, zalewowe łąki z wyspami drzew (np. Pantanal) i namorzyny.
• Margaj, lasy zwarte: pierwotne i dojrzałe wtórne lasy tropikalne i subtropikalne z ciągłymi koronami.
• Margaj, lasy górskie: lasy mgliste na zboczach, choć rzadziej niż na nizinach.
• Oba gatunki, krajobraz rolniczy: omijają rozległe pastwiska i plantacje bez osłony drzew.

Przegląd pozostałych gatunków z tego regionu znajdziesz w dziale dzikie koty Ameryki Południowej.

Status ochrony: IUCN i CITES

Na Czerwonej Liście IUCN (oceny z 2015 r.) ocelot ma status najmniejszej troski (LC), a margaj bliskiego zagrożenia (NT). Główną przyczyną są utrata lasów i fragmentacja siedlisk. Oba gatunki znajdują się w Załączniku I konwencji CITES, czyli w grupie najściślej chronionej w handlu międzynarodowym. Przed każdą decyzją aktualny status sprawdzisz w bazie Species+ i na stronie iucnredlist.org.

Czy ocelot jest zagrożony wyginięciem?

Nie, w skali globalnej ocelot nie jest zagrożony wyginięciem. IUCN klasyfikuje go jako gatunek najmniejszej troski (LC), ale lokalne populacje maleją, na przykład w Teksasie. Margaj jest oceniany ostrzej, jako gatunek bliski zagrożenia (NT). Wynika to z mniejszego zagęszczenia i silnego uzależnienia od zwartego lasu. W latach 60. i 70. XX wieku oba koty masowo zabijano dla futer. Właśnie dlatego trafiły do Załącznika I CITES.

„Takson jest bliski zagrożenia, jeśli został oceniony według kryteriów i obecnie nie kwalifikuje się jako krytycznie zagrożony, zagrożony ani narażony, ale jest bliski zakwalifikowania się do kategorii zagrożenia lub prawdopodobnie zakwalifikuje się do niej w niedalekiej przyszłości.” – IUCN, IUCN Red List Categories and Criteria, wersja 3.1, 2012 (tłumaczenie redakcji)

Co oznacza Załącznik I CITES dla ocelota i margaja?

Załącznik I CITES oznacza, że handel międzynarodowy okazami obu gatunków w celach komercyjnych jest co do zasady zakazany. W Unii Europejskiej takim gatunkom odpowiada załącznik A rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97. Co to oznacza w praktyce, wyjaśniamy w tekście Załącznik I CITES – co oznacza.

„Załącznik I obejmuje wszystkie gatunki zagrożone wyginięciem, na które handel wywiera lub może wywierać wpływ. Handel okazami tych gatunków musi podlegać szczególnie ścisłym przepisom (…) i może być dozwolony tylko w wyjątkowych okolicznościach.” – Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), art. II ust. 1, Waszyngton 1973

Czy ocelot lub margaj może być zwierzęciem domowym w Polsce?

W praktyce nie. Legalne nabycie wymaga dokumentów CITES i UE potwierdzających pochodzenie z hodowli, a takich zwierząt praktycznie nie ma w obrocie prywatnym. Ocelota nie ma na liście zwierząt niebezpiecznych z rozporządzenia Ministra Środowiska z 3 sierpnia 2011 r. (Dz.U. 2011 nr 173 poz. 1037). Nie wynika z niej więc wymóg zezwolenia RDOŚ. Status margaja w tym rozporządzeniu sprawdź w jego tekście w ISAP.

Zanim ktokolwiek rozważy takie zwierzę, powinien przejść przez tę listę:

1. Sprawdź aktualny status gatunku w bazie Species+ (CITES) i w wykazie załączników UE.
2. Zapytaj w starostwie powiatowym o obowiązek rejestracji zwierzęcia z załącznika A.
3. Skontaktuj się z GDOŚ albo właściwą RDOŚ w sprawie dokumentów pochodzenia i ewentualnych zezwoleń.
4. Traktuj ogłoszenia bez świadectw CITES i dokumentów pochodzenia jako czerwoną flagę. Oferty dzikich kotów w ogłoszeniach często ich nie mają.
5. Uczciwie oceń warunki. Ocelot to kilkunastokilogramowy, terytorialny drapieżnik, który znakuje teren moczem, a margaj potrzebuje wysokiej, trójwymiarowej przestrzeni.

Redakcja nie podaje cen tych kotów, bo nie ma zweryfikowanych ofert legalnego obrotu. Oba gatunki nie nadają się dla osób szukających zwierzęcia domowego, dla rodzin z dziećmi ani do mieszkań. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnej ani stanowiska GDOŚ, RDOŚ lub starostwa. Stan prawny sprawdzony we wrześniu 2026 r.

Onsilla i inne małe koty z rodzaju Leopardus

Onsilla (Leopardus tigrinus) to trzeci kot, który najczęściej myli się z ocelotem i margajem. Jest od nich mniejsza, wielkości drobnego kota domowego, ma smuklejszą sylwetkę i drobniejsze rozety. Według rewizji taksonomicznej IUCN SSC Cat Specialist Group z 2017 r. rodzaj Leopardus obejmuje kilka gatunków małych kotów z obu Ameryk.

Czym jest onsilla?

Onsilla to mały kot z lasów Ameryki Środkowej i Południowej, zaliczany przez IUCN do gatunków narażonych na wyginięcie. Ogon ma krótszy niż margaj, a pyszczek węższy. Rozety na jej bokach są drobne i otwarte. W 2013 r. badania genetyczne wykazały, że populacje z południowo-wschodniej Ameryki Południowej to odrębny gatunek, Leopardus guttulus. Rewizja Kitchenera i współpracowników (2017) przyjęła ten podział.

Jakie inne koty są podobne do ocelota?

Rodzaj Leopardus obejmuje kilka małych kotów z obu Ameryk. Część z nich na zdjęciu można pomylić z ocelotem albo margajem:

• Leopardus pardalis (ocelot) – największy w rodzaju, naziemny łowca z rozetami w łańcuchach.
• Leopardus wiedii (margaj) – nadrzewny, z długim ogonem i obrotowymi stawami skokowymi.
• Leopardus tigrinus (onsilla) – mniejsza od margaja, z drobnym wzorem rozet.
• Leopardus guttulus – południowy odpowiednik onsilli, wyodrębniony jako osobny gatunek.
• Leopardus geoffroyi (kot Geoffroya) – kot z zarośli i pamp, z pełnymi plamkami zamiast rozet.
• Leopardus guigna (kodkod) – najmniejszy kot obu Ameryk, żyjący w lasach Chile i Argentyny.

Czy kot bengalski to mały ocelot?

Nie. Kot bengalski to rasa kota domowego, której przodkiem jest kot bengalski dziki (Prionailurus bengalensis) z Azji. Z rodzajem Leopardus nie ma nic wspólnego. Rozetowe umaszczenie to podobieństwo czysto zewnętrzne.

Tabela porównawcza: ocelot i margaj

Poniższa tabela zestawia cechy ocelota wielkiego i ocelota nadrzewnego w jednym miejscu. Dane o wielkości pochodzą z Animal Diversity Web, statusy ochrony z Czerwonej Listy IUCN (oceny z 2015 r.) i z załączników CITES. Zestawienie sprawdzono we wrześniu 2026 r. Przed cytowaniem statusów warto potwierdzić je w aktualnych bazach.

Cecha	Ocelot wielki	Ocelot nadrzewny (margaj)
Nazwa łacińska	Leopardus pardalis	Leopardus wiedii
Masa ciała	około 7-16 kg	około 2,5-4 kg
Długość ciała bez ogona	około 55-100 cm	około 48-79 cm
Ogon	krótszy od tylnej łapy (około 26-45 cm)	dłuższy od tylnej łapy (około 33-51 cm)
Oczy i głowa	szeroka głowa, oczy proporcjonalnie mniejsze	mała głowa, duże wyłupiaste oczy
Rozety	często zlewają się w podłużne łańcuchy	zwykle pojedyncze, pełniejsze
Aktywność	głównie nocna, na ziemi	głównie nocna, w koronach drzew
Stawy skokowe	typowe dla kotów	obrót stopy o około 180°
Zasięg	od południowego Teksasu po północną Argentynę	od Meksyku po północną Argentynę i Urugwaj
Status IUCN (2015)	LC – najmniejszej troski	NT – bliski zagrożenia
CITES	Załącznik I	Załącznik I

Które cechy z tabeli są najpewniejsze przy rozpoznawaniu?

Najpewniejsze są długość ogona i proporcje głowy, bo nie zmieniają się z wiekiem ani między populacjami. Masa i wymiary nie pomogą przy młodych osobnikach, a wzór rozet bywa zmienny. Kolejność sprawdzania:

1. Ogon względem tylnej łapy – cecha rozstrzygająca w większości przypadków.
2. Oczy i kształt głowy – dobrze widoczne na portretach.
3. Budowa łap przednich – masywne u ocelota.
4. Miejsce obserwacji – drzewo albo ziemia.
5. Wzór rozet – tylko jako potwierdzenie.

Czym tabela różni się od opisów gatunków?

Tabela podaje wartości orientacyjne dla całego zasięgu gatunku. Pojedyncze osobniki, zwłaszcza z krańców zasięgu, mogą z niej wychodzić. Opisy poszczególnych kotów w naszym atlasie dokładniej omawiają podgatunki i różnice regionalne.

Najczęściej zadawane pytania

Czym się różni ocelot od margaja?

Ocelot jest większy (około 7-16 kg), cięższy i poluje głównie na ziemi. Margaj waży około 2,5-4 kg, ma ogon dłuższy od tylnej łapy, duże oczy i żyje przede wszystkim na drzewach. Oba należą do rodzaju Leopardus i żyją w Ameryce Środkowej i Południowej.

Co to jest ocelot nadrzewny?

Ocelot nadrzewny to polska nazwa margaja (Leopardus wiedii), przyjęta w „Polskim nazewnictwie ssaków świata” MiIZ PAN (2015). To mały kot z lasów tropikalnych od Meksyku po północną Argentynę. Nazwa podkreśla jego nadrzewny tryb życia.

Który kot jest większy: ocelot czy margaj?

Większy jest ocelot. Dorosły ocelot waży mniej więcej trzy-cztery razy więcej niż margaj, ma masywniejsze łapy i szerszą głowę. Margaj ma za to dłuższy ogon, także w centymetrach, co przy mniejszym ciele daje zupełnie inną sylwetkę.

Czy margaj potrafi schodzić z drzewa głową w dół?

Tak. Margaj może obrócić tylne stopy w stawie skokowym mniej więcej o 180 stopni. Dzięki temu schodzi po pniu głową w dół jak wiewiórka i utrzymuje się na gałęzi samymi tylnymi łapami. Ocelot tej umiejętności nie ma.

Czy ocelot jest zagrożony wyginięciem?

W skali globalnej nie. Czerwona Lista IUCN (ocena z 2015 r.) klasyfikuje ocelota jako gatunek najmniejszej troski, choć lokalne populacje, np. w Teksasie, są zagrożone. Margaj ma status bliskiego zagrożenia. Oba gatunki są w Załączniku I CITES.

Czy można trzymać ocelota w domu w Polsce?

W praktyce nie. Ocelot i margaj są w Załączniku I CITES i w załączniku A przepisów UE, więc legalny zakup wymaga dokumentów pochodzenia, których w obrocie prywatnym praktycznie nie ma. Ocelota nie ma na polskiej liście zwierząt niebezpiecznych, ale o rejestrację i dokumenty trzeba zapytać w starostwie oraz w GDOŚ lub RDOŚ.

Na co poluje ocelot?

Ocelot poluje głównie na gryzonie, a oprócz nich na oposy, pancerniki, ptaki, legwany i inne gady, czasem także na ryby. Poluje samotnie, przede wszystkim nocą i na ziemi. Większą zdobycz zabija ugryzieniem w kark.

Jakie koty są podobne do ocelota?

Do ocelota najbardziej podobne są margaj i onsilla (Leopardus tigrinus), a w dalszej kolejności Leopardus guttulus i kot Geoffroya. Wszystkie należą do rodzaju Leopardus i mają cętkowane lub rozetowe umaszczenie. Różnią się przede wszystkim wielkością, długością ogona i siedliskiem.

Źródła i literatura

1. IUCN Red List of Threatened Species – oceny Leopardus pardalis i Leopardus wiedii, 2015.
2. IUCN Red List Categories and Criteria, wersja 3.1, wyd. 2, 2012.
3. Kitchener A.C. i in., A revised taxonomy of the Felidae, Cat News Special Issue 11, IUCN SSC Cat Specialist Group, 2017.
4. Cichocki J., Ważna A., Cichocki J., Rajska-Jurgiel E., Jasiński A., Bogdanowicz W., Polskie nazewnictwo ssaków świata, Muzeum i Instytut Zoologii PAN, Warszawa 2015.
5. CITES – Appendices I, II and III oraz baza Species+.
6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z 3 sierpnia 2011 r. w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi, Dz.U. 2011 nr 173 poz. 1037.
7. Animal Diversity Web: Leopardus pardalis oraz Animal Diversity Web: Leopardus wiedii, University of Michigan Museum of Zoology.